23 Styczeń 2018    |    Maria, Ildefons, Rajmund

menu górne

  • ASF

    UWAGA! AFRYKAŃSKI POMÓR ŚWIŃ

  • SIR

    Sieć na rzecz innowacji w rolnictwie i na obszarach wiejskich

  • Hotele SODR

    Nasze hotele w Modliszewicach i Sandomierzu zapraszają

  • Zapraszamy do SODR

    Świętokrzyski Ośrodek Doradztwa Rolniczego w Modliszewicach zaprasza 

Chronimy kukurydzę

Chronimy kukurydzę Jedną z tańszych metod ochrony kukurydzy przed wczesnowiosennymi chorobami i szkodnikami jest stosowanie zapraw nasiennych. Ich użycie uważane jest za działanie proekologiczne, gdyż dawka substancji czynnej jest tu precyzyjnie ustalona i znajduje się na ściśle określonej powierzchni (okrywie ziarniaka). Obowiązująca od 2014 roku integrowana ochrona roślin przy stosowaniu ochrony chemicznej zaleca, aby była ona wykorzystywana w ostateczności oraz w oparciu o monitoring pojawienia się gatunków zwalczanych.



W przypadku chorób, czy też szkodników pojawiających się zaraz po siewach, trudno jest przewidzieć nasilenie ich występowania w danym roku, stąd użycie zapraw zalicza się do metod profilaktycznych. O potrzebie ich użycia decydują także obserwacje występowania agrofaga z poprzednich sezonów wegetacyjnych.


W okresie kiełkowania, wschodów i rozwoju pierwszych liści właściwych rośliny kukurydzy mogą infekować grzyby patogeniczne odpowiedzialne za rozwój zgorzeli siewek, pierwszej generacji głowni kukurydzy (tzw. guzowatej) oraz głowni pylącej kukurydzy. Chorobom tym najlepiej zapobiegać poprzez użycie zapraw fungicydowych. Aktualnie w kukurydzy zarejestrowanych jest 5 zapraw nasiennych przeciwko chorobom, które zawierają pojedynczą substancję czynną lub mieszaninę dwóch, a mianowicie: tritikonazol, tiuram, fludioksonil + metalaksyl-M oraz karboksynę + tiuram. W zdecydowanej większości przypadków, ziarno siewne dostępne w handlu jest odgórnie zaprawiane przeciwko chorobom przez producenta. Jeżeli gospodarstwo dysponuje czystym ziarnem, wówczas można skorzystać z jego usługowego zaprawiania wskazując na potrzebę użycia konkretnego preparatu. Rozwój zgorzeli siewek ograniczają preparaty: Alios 300 FS (110 ml na 100 kg ziarna), Flowsan FS (300 ml na 100 kg ziarna), Maxim XL 034,7 FS (100 ml na 100 kg ziarna), Sarox T 500 FS (375 ml na 100 kg ziarna) oraz Vitavax 200 FS (300 ml na 100 kg ziarna). Wśród tych preparatów zaprawy: Alios 300 FS, Maxim XL 034,7 FS oraz Vitavax 200 FS ograniczają również pojaw głowni kukurydzy, a Alios 300 FS również głowni pylącej kukurydzy. Znacznie mniejszym spektrum zwalczanych gatunków charakteryzuje się użycie zapraw zoocydowych. Po wycofaniu z użycia imidachloprydu w zaleceniach ochrony kukurydzy przed szkodnikami pozostał tylko preparat zawierający metiokarb (Mesurol 500 FS), który jest stosowany w dawce 1 l na 100 kg ziarna do zwalczania ploniarki zbożówki oraz odstraszania ptaków. Należy jednak pamiętać, że preparat ten nie jest selektywny, stąd też może oddziaływać pośrednio również na inne szkodniki np. śmietkę kiełkówkę, ploniarkę gnijkę, itp.

Ploniarka zbożówka to aktualnie najgroźniejszy, wiosenny szkodnik kukurydzy

Muchówki pokolenia wiosennego nalatują na plantacje kukurydzy już od połowy kwietnia i składają jaja najchętniej na młode rośliny rozwijające do 2-3 liści właściwych. Z jaj tych po kilku dniach wylęgają się białawe i beznogie larwy, które wgryzają się do wnętrza roślin stając się całkowicie niewidoczne dla oka ludzkiego. Nalotowi szkodnika i składaniu jaj sprzyjają ciepłe wiosny. Poważne uszkodzenie roślin ma miejsce po nadejściu majowych chłodów, które spowalniają lub wstrzymują intensywny wzrost kukurydzy. Dzięki ochłodzeniu larwy mają wystarczająco dużo czasu na dotarcie do ważnych organów roślin – zawiązków liści, stożka wzrostu, a nawet zawiązka przyszłej wiechy. Gdyby kukurydza szybko rosła to samoczynnie rośliny mogłyby wyrzucać larwy ze swoich tkanek. W ramach integrowanej ochrony, dla potrzeb niechemicznego ograniczania zagrożenia ze strony ploniarki zbożówki, zaleca się oddalenie pól kukurydzy od zbóż ozimych i traw wieloletnich, gdzie szkodnik zimuje w postaci larw (wydłuża to trasę przelotu muchówek). Ponadto zalecany jest wczesny siew, ale w glebę ogrzaną, tak żeby rośliny jak najszybciej ominęły fazę 1-3 liści, gdy są najbardziej atrakcyjne dla samic składających jaja.

Na pogodę w późniejszym czasie nie mamy wpływu, stąd trzeba się liczyć, że wczesny siew może nie dać pożądanych rezultatów. Ponadto wskazane jest dobieranie do uprawy odmian o szybkim wzroście początkowym. Odmiany wczesne kukurydzy z reguły są słabiej uszkadzane przez szkodnika z powodu przyśpieszonego wzrostu. W rejonach corocznej, wysokiej szkodliwości ploniarki zbożówki zaleca się wysiewać odmiany o większym owoskowaniu liści i mniejszej liczbie włosków na blaszkach liściowych. W rejonach, gdzie szkodnik w poprzednich okresach wegetacji uszkodził co najmniej 15% roślin, zasadne może okazać się użycie metody chemicznej. Najprostszym sposobem zwalczania larw było użycie wysoce skutecznych zapraw nasiennych. Obecnie w zaleceniach ochrony kukurydzy przed ploniarką pozostał tylko jeden, wspomniany już, preparat zawierający metiokarb (Mesurol 500 FS), który jest stosowany w dawce 1 l na 100 kg ziarna. Jeżeli ziarno nie jest potraktowane powyższą zaprawą, to w fazie 2-3 liści kukurydzy można zastosować jeszcze opryskiwanie roślin preparatem Proteus 110 OD (tiachlopryd + deltametryna) stosowanym w dawce 0,5 l/ha.

Grzegorz Klusek

Źródło: Kukurydza Informacje nr 92, 94/2015